Dit gedeelte bestaat uit achtereenvolgens:
- de dagen na Alie's dood
- afscheid nemen
Alie had al eerder zelfdodingspogingen gedaan. Haar depressieve perioden waren loodzwaar en eigenlijk niet te dragen.
Maar die eerdere pogingen misten de vastberadenheid en de opgedane ervaring die ze wel had toen ze in het weekend van zaterdag 31 juli en zondag 1 augustus de definitieve stap zette.
Zelfs toen handelde Alie zorgvuldig jegens anderen. Ze koos ervoor het in haar woning te doen omdat ze andere mensen (treinmachinisten, voorbijgangers) geen nare ervaring wilde bezorgen. En ze zorgde er voor dat ze niet door naasten gevonden zou worden; zo had ze zus Giny op het hart gedrukt dat weekend niet langs te komen. Die zorgvuldigheid paste bij Alie.
Inderdaad werd ze gevonden door 'professionals', medewerkers van 'Licht en Kracht' en de politie.
Aan deze mensen willen de nabestaanden nog dank zeggen. Zowel de mensen van 'Licht en Kracht' als de politie in Groningen (die het nieuws als eerste kwam brengen) als de politie in Assen, zijn met de grootst mogelijke zorgvuldigheid en met hartverwarmend medeleven opgetreden.
In de woning werd een afscheidsbrief aangetroffen:
Lieve Giny, Wil, Markus, Trijntje, Bert en Annet, en Eddie en Gerda,
Ik heb een eind aan mijn leven gemaakt omdat ik niet meer verder kan.
Ik word overspoeld door negatieve gedachten en ik kan het niet meer aan.
Verder heb ik last van spoken in mijn hoofd. Het is erger dan het ooit geweest is en ik zie niet hoe ik hier ooit weer bovenop moet komen.
Ik wil graag gecremeerd worden.
Willen jullie aan de nieuwe eigenaar van Poetsie laten weten dat je hem dingen kunt afleren met behulp van een spuitbus luchtverfrisser?
Poetsie kan vervoerd worden in het mandje dat boven staat maar dan moet de sjaal die erin ligt er stevig omheen geknoopt worden, want hij kan zelf het deurtje openmaken.
Alie
De dagen na Alie's dood regelden de broers en zus 'in een roes', zoals broer Markus het noemde, de crematie-plechtigheid. Het was een mengeling van verdriet om het verlies van Alie en begrip.
'Ik heb verdriet om Alie's dood maar vooral om haar leven,' zei zus Giny op de crematie. En Markus schreef: 'Het komt hard aan, maar aan de andere kant zijn we blij met de rust die ze nu hopelijk heeft gevonden.'
Uit Alie's woning werden de bederflijke waren verwijderd en er werd gezocht naar Alie's poes Poetsie. Maar de poes moet erg geschrokken zijn van wat er in de woning gebeurd was, zwierf door de buurt en liet zich niet vangen.
Er kwam ook veel steun voor de broers en zus. Van hun aanhang, van familieleden en van mensen die Alie in Assen hetzij beroepsmatig hetzij privé gekend hadden. Ook uitvaartverzorging Westera, die in het verleden ook Mamme begraven had, speelde - en speelt nog steeds - een troostende rol en zorgde dat alles op een waardige en bij Alie passende manier werd geregeld.
Er werd een advertentie opgesteld die sommige mensen zal hebben geschockeerd maar die door de meesten juist werd gewaardeerd omdat noch Alie's ziekte noch haar doodsoorzaak verbloemd werd. We zijn altijd open over haar ziekte geweest, opdat mensen begrip voor Alie's gedrag zouden hebben:
De cursieve regels bovenaan de advertentie komen uit het gedicht Tsja dat Alie in 1993 had geschreven (klik voor de volledige tekst).
De crematie-plechtigheid op zaterdag 7 augustus was mooi, drukbezocht en indrukwekkend en deed Alie alle eer aan. Elders zijn de verhalen te lezen die Gieneke Diephuis en zus Giny tijdens die bijeenkomst gehouden hebben.
Het waardige afscheid en de aanwezigheid van zoveel mensen, ook uit de hulpverlening, ook mede-patiënten, ook mensen uit Amsterdam, en heel veel mensen uit Alie's geboortedorp Een (gemeente Norg), zorgden ervoor dat familie en vrienden met een enigszins getroost gemoed vertrokken.
Alie's broers en zus gingen na afloop nog wat napraten en drinken in de tuin van de eennajongste broer Bert, samen met hun respectieve aanhang en hun kinderen, de zes neven en nichten waar Alie zo dol op was, en met Alie's vroegere vriend Ruud Monster en een vriendin van hem. En na een tijdje kon er daar in de tuin in Een ook weer gelachen worden.
De daaropvolgende maandag hadden Giny en broer Markus afgesproken een begin te maken met de ontruiming van Alie's woning, maar toen ze er waren bleek dat emotioneel nog niet haalbaar. Zelfs het legen van Alie's volle asbakken kregen ze nog niet over hun hart. En dus besloten ze om die dag alleen de woning op de foto te zetten. Daar had Alie ook gelukkige momenten gekend.
Markus schreef: Alie verhuisde in 2002 naar het Rozenpad. Hier kreeg ze een rijtjeswoning met een tuin, waar ze erg trots op was. Ze heeft de woning zeer zorgvuldig ingericht met spulletjes. Ze kocht veel tweedehands. Ze had er echt een sport van gemaakt om voor weinig geld leuke spulletjes op de kop te tikken.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Een dag later werd met de woning aan de gang gegaan. Markus: Hoe moeilijk het voor ons ook was. We hebben alles uitgezocht en alleen dingen weggegooid waar we echt niets mee konden. De spullen zijn waar mogelijk hergebruikt. Zo hebben we al Alie's kleren uitgezocht en wat bruikbaar was weggegeven aan de buurvrouw waar ze het beste contact mee had en die ons de afgelopen jaren waarschuwde als er iets met Alie fout dreigde te gaan. Mijn hele schuur staat vol. We hebben grote moeite met weggooien. Het zijn voor ons allemaal dierbare herinneringen aan Alie.
Na twee dagen lukte het ook om de poes Poetsie te vangen. Hij werd naar een dierenpension gebracht vanwaaruit een nieuw thuis voor hem gezocht werd. Een maand later is dat nieuwe thuis ook gevonden.
Op 7 augustus werd de zeer druk bezochte crematieplechtigheid gehouden. Zie daarvoor ook de in het menu genoemde verhalen van Gieneke en Giny tijdens die gelegenheid.
